Mijn eerste halve marathon!

Dit is de actie van Viktor Hanekamp
Actie is afgesloten Je kunt niet meer doneren
van totaal € 2.500 (107%)

Hij wilde wel, maar kon niet. 

Mijn zwager Paolo was altijd zeer sportief. Als ik de verhalen over hem mag geloven, en dat doe ik, dan was hij altijd aan het sporten, en was er maar weinig wat hij niet kon.

Toen ik hem leerde kennen, kon hij bijna niks meer. Ik heb hem nooit zien rennen. Hij zou wel hebben gewild, maar kon niet meer.

Paolo had MS, en is aan de gevolgen daarvan overleden.  

Ik kon wel, maar ik wilde niet.

Ik was nooit sportief. Tot voor kort. Nadat ik een tijdje geleden het roer omgooide en best flink afviel ben ik in september 2016 begonnen met hardlopen. Omdat ik altijd zo jaloers was op mensen die dat konden. Begon met 5 kilometer. Klom op naar 10. Stelde mijn ambities bij naar 10 mijl, en toen ik die eenmaal gedaan had, kwam die andere mijlpaal in zicht: de halve marathon.

Op 11 maart 2018 loop ik mijn eerste officiële halve marathon.

En dat doe ik eigenlijk gewoon voor mezelf. Nooit had ik gedacht dat ik dit ging doen. Maar ik ga het doen. Om trots op mezelf te kunnen zijn en om niet meer terug te vallen in mijn oude levenspatroon. Op zich is dat voldoende motivatie voor me. Maar dan? Als die 21 kilometer en nog wat achter me liggen, liggen ze gewoon achter me, en maak ik me weer op voor een andere uitdaging.

Help me.

Zorg jij voor een extra stok achter de deur? Het trainingsschema gaat op zich best aardig, maar het is hard werken. Met een beetje geluk loop ik voor eind december mijn laatste training, en zou ik er klaar voor moeten zijn: de City-Pier-City op 11 maart 2018.

Eén ding is zeker: ik loop die halve marathon, en het liefst nog een beetje op een redelijk tempo. Om ervoor te zorgen dat het niet gewoon voor mijn eigen lol is, hoop ik dat je me helpt. Omdat er meer mensen zijn zoals Paolo, die wel zouden willen maar niet meer kunnen.

MS sloopt je, en helaas is nog niet bekend hoe MS precies ontstaat. Ook is het een ziekte die op dit moment niet genezen kan worden.

Ik zou het waarderen als je doneert. Gewoon, wat je kunt missen. Ik ben je er dankbaar voor, die hele verrotte halve marathon lang, en erna.

 

Breng deze actie extra onder de aandacht met een gave poster. Je kunt zelf de tekst bepalen en de poster vervolgens printen en overal ophangen. Iedereen kan een poster maken voor deze actie dus ook vrienden, familie, collega’s, de mensen uit je sportteam of klasgenoten. Hang de poster op in de supermarkt, bij winkels achter het raam, bij bedrijven of op school. Als je het vriendelijk vraagt en uitlegt waarvoor het is dan is het ophangen van een poster vaak geen probleem.

Bekijk alle donateurs
06-03-2018 | 15:17 De laatste loodjes wegen het hardst. Zet 'm op. Succes. Nog even trainen nog .Augusto.
21-02-2018 | 22:31
21-02-2018 | 17:10 Een halve marathon lopen op onze trouwdag is stoer. Maar daarna eten bij je hoofd sponsor zou de kers op de (trouw)taart zijn. Kus, Nicky
21-02-2018 | 16:24 Hoi Viktor en nog een donatie van H & P Onderhoud BV!! dan wel een beetje doorlopen!!
21-02-2018 | 15:51 Hoi Viktor net gedoneerd mooie actie man!!!
Bekijk alle

Raceday!

12-03-2018 | 10:08 En dan is het ineens 11 maart. Als je dan in september begint met trainen lijkt zo'n dag ver weg. De hele week voorafgaand aan de 11de was ik toch al een beetje onrustig, en die zenuwen werden alleen maar groter in het weekend. Met het constant veranderende weerbericht ook constant opnieuw overwegen wat ik zou gaan dragen, omdat ik ik vorig jaar, met mijn debuut op de 10 kilometer véél te warm gekleed was. Zondagochtend, na een nacht vol dromen over de halve marathon werd ik toch nog fit wakker, en ben druk in de weer gegaan met het klaarleggen van mijn spullen en het afvinken van mijn actielijstje.  Rond 13 uur zat ik in de tram richting het Malieveld. Na wat zenuwachtig heen en weer gedrentel naar de WC en de tassenafgifte stond ik om 14.15 uur in startvak 3. Met het vertrek van startvak 1 en 2 nam de spanning flink toe, maar wat was het heerlijk om van start te gaan. Het was niet zo druk als de 10 kilometer vorig jaar, vrijwel direct had ik alle ruimte om me heen. Het rare is dat die hele 2 uur als een soort waas aan je voorbij trekt. Ik heb nauwelijks om me heen gekeken, was heel diep geconcentreerd, en luisterde naar mijn muziek. Het enige dat me interesseerde was mijn gemiddelde snelheid, die geholpen door de adrenaline lag op 10,9 km/u. Voor mij flink snel, maar het voelde heel erg goed. Ongeveer op de helft voelde ik mijn snelheid afnemen, maar ik heb ook nooit de illusie gehad op 10,9 te kunnen door blijven gaan. Prima dus. So far so good!  Na een kort bezoekje aan Scheveningen Haven draaiden we na een kilometer of 15 de boulevard op. Daar begon het afzien: een treiterige stijging van de weg leidde voor mij tot kleine trekjes in mijn kuitspieren, die ik op dat moment nog redelijk kon negeren. Die mondden uiteindelijk uit tot flinke krimp in allebei mijn kuiten, waar ik de resterende 6 kilometer van heb mogen "genieten", ik heb achteraf bezien veel te weinig gedronken. Als dan om je heen slachtoffers uitvallen, ambulances langskomen en mensen in dekentjes wit wegtrekken, dan schrik je toch wel even. De wens om dicht bij de 2 uur te eindigen heb ik zonder veel frustratie kunnen omzetten, uiteindelijk heb ik een berg aan donateurs en een mooie donatie achter me staan, en dan is uitlopen het aller- allerbelangrijkst.  Op de laatste 3 kilometer was de rek er echt helemaal uit. Mijn gemiddelde snelheid ging pijlsnel naar beneden, omdat ik meerdere keren heb moeten stoppen om mijn kuiten te stretchen. Met hulp van steun van onbekenden en bekenden langs de lijn was het meer dan draaglijk: wat is het dan fijn dat er zoveel publiek om je heen staat!  19 kilometer. 20. gelukkig wist ik nog van vorig jaar dat ik niet te vroeg moest juichen, de finish is net iets verder dan je denkt. Na 2 uur en 13 minuten kwam ik over de finish. Ik heb er langer over gedaan dan ik dacht, maar het was het méér dan waard. Wat een geweldige dag, en de blijdschap na die hele rotte 21 kilometer en nog een beetje is ongeëvenaard! Ik wil al mijn donateurs danken voor het fantastische bedrag dat zij bij elkaar hebben gebracht. Met 2700 euro voor MS Research is niet alleen mijn persoonlijke doel bereikt, maar hebben al die kilometers ook nog impact gemaakt. Daar ben ik heel erg dankbaar voor. 
Lees meer